قتيل اسم سامى و نام گرامىاش ، حاجى ملا حسين . مسقط الرّاس جنابش ، قصبهء طيّبهء بيرجند فردوس مانند ؛ قاين خراسان ارم‌نشان است . در به دو عمر و عنفوان شباب ، به سياق اهالى رستاق قناعت نكرده ، توسن خيال ، در رايض قوّهء عاقله‌اش ، به اصفهان خلدنشان - صانها اللّه عن الحدثان - حركت داده ، با ادراكى بلند و طبعى آسمان مانند ، به اكتساب اقسام كمالات پرداخته ، در اندك زمانى ، در اغلب علوم ، سررشتهء وافى به دست آورده ، خود را فارغ ساخته ، خاصّه در فنّ شريف موسيقى كه در آن قسم از كمال ، كمال مهارت دارد و خود را قرين فارابى پندارد . در مسجد مقدّس سدره‌آسا ، از وعّاظ ورّاثين موظّف و گوش هوش علما ، از جواهر عبارات مصيبت آياتش ، مشنّف است . به اقتضاى اسم و تخلّص ، پيوسته به روضه‌خوانى و مرثيه‌رانى خامس آل عبا - جناب ابا عبد اللّه الحسين - عليه آلاف التّحية و الثّناء ، اشتغال دارد و دقيقه‌اى از مراسم مصائب ائمهء اطهار - عليه السّلام الملك الغفّار - فرونگذارد و بدين واسطه ، روضات جناتش مهيّا و مواعيد جاودانش مهنّا است . الحق صاحب طبع سليم و سليقه مستقيم است . ازآنجاكه حاج مشار اليه ، در مدرس مقدّس سركار شرايع‌مدار قدوة الايام مقتدى الانام - متّع اللّه بدوامه الاسلام - از اراشد تلامذه است و جواهر علوى كه از آن بحر ذخّار بر كنار آيد ، اگر ديگر فضلا ، دانه‌دانه برند ، مشار اليه ، دامن‌دامن ذخيره كند ، سپاس اين نعمت عظما و شكر اين عطيّت كبرا را حالى دو از اين پيش كه مرحوم وفا - اعلى اللّه مقامه - تحرير مآثر مىفرمود ، چندين قصيده در سلك نظم كشيده بود . در اين سال خجسته فال كه مطابق يك هزار و دويست و چهل و نه هجرى است كه تقريبا دو سال و اند از تحرير اين كتاب مستطاب مىگذرد و اشعار بسيار از شعراى فصاحت شعار ، در مدايح آن سلاله ابرار و خلاصه اطهار مشهود آمده كه احوال هريك را به انضمام قصايد و قطعاتشان بايستى